دوشنبه 5 تير 1396   13:15:51
ساختار
چارت سازماني



متن ماده 180 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي – اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران




بمنظور ايجاد تمركز در سياست گذاري امور اتباع خارجي (آواره – پناهنده – مهاجر و اتباع خارجي دارنده گذرنامه ) در زمينه ورود ،اسكان ،اخراج ، اشتغال ،آموزش ،بهداشت و درمان و روابط بين الملل ،شوراي هماهنگي اجرايي اتباع بيگانه به رياست وزير كشور و عضويت وزيران آموزش و پرورش – اطلاعات – امور خارجه – كارواموراجتماعي – بهداشت درمان وآموزش پزشكي – رئيس سازمان مديريت و برنامه ريزي – دبير شوراي عالي امنيت ملي – فرماندهي نيروي انتظامي و رئيس جمعيت هلال احمر تشكيل ميگردد. تصميمات شوراي مذكورپس از تائيد هيئت وزيران قابل اجرا خواهد بود.
آئين نامه اجرايي اين ماده به پيشنهاد مشترك وزارتخانه هاي كاروامور اجتماعي – كشور و اطلاعات به تصويب هيئت وزيران خواهد رسيد .

توضيح: ماده 180 قانون برنامه سوم تحت ماده 129 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مجدداّ تنفيذ گرديد.



آيين نامه اجرايي ماده 180 قانون برنامه سوم توسعه

هيات وزيران در جلسه 7/12/1379 آئين نامه اجرايي ماده 180 را تصويب كه برخي از مواد آن بشرح ذيل مي باشد:

توضيح:هيات وزيران در جلسه مورخ 14/2/1384 حسب ماده 129 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مصوب 1383 آئين نامه اجرائي ماده 129( 180سابق) را تا پايان برنامه تنفيذ نمود.
ماده 3 – منظور از ايجاد تمركز در سياستگذاري امور اتباع بيگانه تعيين سياستهاي اجرايي حاكم بر امور اتباع بيگانه ، تهيه و تصويب طرحها و برنامه ها ، پيشنهاد بودجه مورد نياز طرحها، نظارت بر حسن اجراي سياستهاي مصوب شورا و يجاد وحدت نظر و رويه در تمشيت كليه امور مديريت اتباع بيگانه است .

تبصره 2 – كليه سازمانهاي ذيربط كه بنحوي از انحا با امور اتباع خارجي مرتبط مي باشند بايد پيشنهادهاي خود را قبل از طرح در شوراي امنيت كشور ، هيات وزيران و شورايعالي امنيت ملي در شورا مطرح نمايند ، و درخصوص نيروهاي نظامي هرگونه هماهنگي و همكاري بين شورا و ستاد كل نيروهاي مسلح بر اساس آئين نامه اي خواهد بود كه به پيشنها دو مرجع يادشده و به تصويب فرماندهي معظم كل قوا مي رسد.
ماده 4 – بمنظور پيشنهاد طرحهاي اجرايي و دستورالعملهاي لازم و انجام مطالعات و برنامه ريزيهاي متناسب با قوانين و مقررات و خط مشي دولت جمهوري اسلامي ايران و ايجاد هماهنگي اجرايي در بين سازمانهاي عمل كننده ، كارگروه(كميته) دائمي اتباع بيگانه به رياست و تحت نظر دبير شورا دروزارت كشو و با شركت مديران كل يا مدير مربوط در وزارتخانه ها و نهادهاي عضو با معرفي بالاترين مقام اجرايي هردستگاه هر پانزده روز يكبار تشكيل مي گردد.

تبصره 2 – كار گروههاي (كميتهاي) فرعي اتباع بيگانه در استانها در صورت لزوم و پس از تصويب شورا با حضور مديران استاني وزارتخانها و نهادهاي عضو به رياست استاندار و بمنظور اجراي مصوبات وشورا تشكيل ميگردد.
تبصره 3 – كار گروه(كميته) دائمي اتباع بيگانه بر حسب نياز ،كميسيونهاي تخصصي و كارشناسي موضوعات اتباع بيگانه را بامسئوليت يكي از اعضاي كارگروه(كميته) تشكيل ميدهد.
تبصره 4 – تعداد اعضاء و نحوه تشكيل جلسات كميسيونهاي تخصصي توسط كارگروه(كميته) دائمي اتباع بيگانه تعيين و مشخص خواهد شد.
ماده 6 – كليه اختيارت كارگروه(كميته) دائمي پناهندگان موضوع آئين نامه اجرايي پناهندگان مصوب 25/9/1342 در طول برنامه سوم به كار گروه(كميته) دائمي اتباع بيگانه موضوع اين آئين نامه محول مي شود.

ماده 8 – اختيارات هيات وزيران ،موضوع قسمت اخيرماده (180) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي ،اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در اجراي اصل يكصدوسي و هشتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به مدت 2 سالبه اكثريت وزراي عضوشورا واگذار مي شود و مصوبات آن بارعايتب ماده (19) آئين نامه داخلي هيات دولت قابل ابلاغ است .
گر چه تعاريف جديدي از اتباع خارجي مقيم جمهوري اسلامي ايران ارائه شده ليكن تا بحال مقررات مربوط به چگونگي پذيرش ،اسكان ،تردد، ازدواج، استملاك ، تحصيل تابعيت و ... مشكلات متعددي كه اتباع خارجي خصوصا" آوارگان در طي مدت اقامتشان در ابعاد مختلف اقتصادي ، آموزشي ، اجتماعي ، فرهنگي ، امنيتي برپيكره نظام جمهوري اسلامي ايران وارد نموده اند بصورت مدون تصويب نگرديده ولي كميسيونهاي تخصصي و كار گروه دائمي اتباع بيگانه ضمن هماهنگي با وزارتخانه ها و سازمانها و كارشناسان ذيربط در جهت شناخت مشكلات و ارائه پيشنهادات بمنظور حل آن ، گامهاي بلند و موثري برداشته اند كه اميد است در آينده نزديك و قبل از پايان بر نامه سوم توسعه اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي راه كارهاي جديد پس از تصويب به مرحله اجراء درآيد. لازم به يادآوري است كه علي رغم تهيه پيش نويس قانون جديد ورود و اقامت اتباع خارجه ، قانون جديد تابعيت و آئين نامه جديد نحوه پذيرش اتباع خارجي ، بعلت طي نشدن مراحل قانوني آن ، كماكان قوانين آئين نامه هاي قبلي در حال اجراء ميباشد.



آئين نامه پناهندگان مصوب 25/9/1342

هيئت وزيران در جلسه مورخ 25/9/42 بنا به پيشنهاد شماره 3685/م -14/9/42 وزارت كشور آئين نامه پناهندگان را به شرح زير تصويب نمودند:
ماده اول – مقصود از پناهنده فردي است كه بعلل سياسي ، مذهبي ، نژادي ، يا عضويت در گروههاي خاص اجتماعي از ترس جان و شكنجه خود و افراد خانواده اش كه تحت تكفل او ميباشد به كشور ايران پناهنده شود.

ماده دوم – پناهنده بطريق زير شناختع شود.

الف – عبور شخص يا اشخاص از منطقه مرزي بخاك ايران
ب – تقديم درخواست از طريق يكي از خارجيان ساكن خارج از ايران مبني برپناهندگي ورود به ايران .
ج – تقديم درخواست خارجيان مقيم ايران داير بقبول پناهندگي.
تبصره – در مورد مندرج در بند الف پناهنده بمحض ورود بخاك ايران بايد خود را به اولين پاسگاه مرزي يا مقام رسمي صلاحيتدار دولتي معرفي و چنانچه اسلحه اي با خود داشته باشددر مقابل اخذ رسيد بمقامات ايراني تحويل و تقاضاي خود را تسليم نمايد.مقام مزبور تقاضا را قبول و شخص پناهنده را به مرزباني منطقه معرفي خواهند نمود . مرزباني اطلاعات لازم را از متقاضي كسب نموده تقاضاو اطلاعات را از طريق استانداري يا فرمانداري به وزارت كشور ارسال ميدارد.
ماده سوم – براي رسيدگي به امور پناهندگان كميته اي در وزارت كشور بنام كميته دائمي پناهندگان تحت نظر معاون وزارت كشور با حضور نمايندگان عاليرتبه وزارت امور خارجه ، وزارت كار و خدمات اجتماعي ، اداره دوم ستاد بزرگ ارتشتاران ، سازمان اطلاعات و امنيت كشور – شهرباني كل كشور ، ژاندارمري كل كشور ( سازمان امور مرزي ) مدير كل سياسي و رئيس ادراه سياسي وزارت كشور تشكيل ميگردد.

تبصره 1 – كميته دائمي ميتواند در صورت لزوم كميته فرعي را در استانها و شهرستانها با حضور استاندار يا فرماندار و نمايندگان ارتش –سازمان اطلاعات – ژاندارمري ، شهرباني كل تشكيل دهد.
تبصره 2 – كميته ميتواند در صورت لزوم براي كسب اطلاعات و بررسي و تبادل نظر از نمايندگان سازمانهاي ديگر دعوت نمايد.
ماده چهارم – پناهندگي موقعي پذيرفته ميشود كه از مراتب زير اطمينان حاصل گردد:

1 – از تقاضاي پناهندگي به ايران سوء نيت نداشته باشد .
2 – منظور او از پناهندگي اشتغال به كسب و كار نباشد.
ماده پنجم – كميته دائمي صلاحيت رسيدگي به قبول يا رد پناهندگي و ساير امور مربوط به پناهندگان راداردو در مورد اشخاصيكه در خارج از ايران اقامت دارند ممكن است تحقيقات درباره آنان به نمايندگيهاي سياسي دولت ايران در خارج از كشور واگذار شود.

تبصره – اشخاصيكه مرتكب جنايت جنگي و يا جرائمي عليه صلح و انسانيت و يا جرايم شديد حقوق عمومي شده باشند ازمقررات اين آئين نامه استفاده نخواهند نمود.
ماده ششم – در صورت قبول پناهندگي دفترچه اقامت پناهندگي از طرف شهرباني كل كشور بشخص پناهنده داده مي شود كه بمنزله دفترچه شناسايي و هويت رسمي است كه در دفتر شهرباني محل اقامت ثبت ميگردد و دارنده آن بايد هر سه ماه يكبار مراجعه و تمديد نمايند .

ماده هفتم – شخص پناهنده پس از قبولي پناهندگي از حقوق اتباع ايران در موارد زير بهره مند ميشود.

الف – استفاده از خدمات بهداشتي و فرهنگي و اجتماعي .
ب – اشتغال بحرف و كارهائيكه اتباع خارجي در ايران اجازه آنرا دارند و همچنين اموريكه كميته دائمي پناهندگان صلاح ميداند.
تبصره 1 – پناهند حق شركت در فعاليت هاي سياسي و سنديكائي ندارد.
تبصره 2 – پناهنده حق دارد تا حدوديكه مخالف نظم عمومي كشور نباشد آزادانه مراسم مذهبي خود را اعمال نمايد و بفرزندان خود تعليمات مذهبي دهد.
تبصره 3 – با پناهندگان همان رفتاري خواهد شد كه نسبت به بيگانگان مقيم كشور اعمال ميشود.
تبصره 4 – پناهنده در حدوديكه قوانين و امنيت كشور اجازه ميدهد مانند اتباع خارجه در انتخاب مسكن آزاد است .
ماده هشتم – پناهنده كتبا" بايد تعهد نمايد ماداميكه در ايران اقامت دارد مقررات و قوانين دولت ايران را محترم شمارد.

ماده نهم – اگر پناهنده عليه امنيت يا قوانين ايران اقدامي نمايد وزير كشور به پيشهادكميته دائمي پناهندگان گواهينامه پناهندگي اورا لغو مينمايد و اگر اقدام او مستلزم كيفر قانوني باشد بمراجع قضائي باشد بمراجع قضائي تسليم ميگردد در هر صورت به پناهنده مهلت كافي داده خواهد شد كه خاك ايران را ترك نمايد.

تبصره 1 – پناهنده ايكه گواهينامه اش لغو شده تا موقع خروج از خاك ايران تحت نظر مقامات انتظامي خواهد بود .
تبصره 2 – درصورتيكه از لحاظ امنيت ملي و نظم عمومي مانعي نباشد براي پناهندگان پروانه مسافرتي صادر خواهد شد كه با آن ميتوانند بخارج از كشور مسافرت نمايند .
ماده دهم – محل كار و اقامت پناهنده با نظر كميته دائمي تعيين ميگردد.

ماده يازدهم – اگر كميته دائمي پناهندگان تشخيص دهد كه اوضاع و احوالي كه در اثر آن پناهنده به ايران آمده از ميان رفته است پناهنده بايد خاك ايران را ترك گويد مگر اينكه دلائل كافي بر ادامه خطري كه متوجه اوست ارائه نمايد.

ماده دوازدهم – پناهنده را نميتوان اجبارا" به كشوري كه در آنجا جان يا آزاديش بعلل سياسي ،نژادي ،مذهبي يا تعلقش به بعضي گروههاي اجتماعي در معرض خطر است اعزام نمود.

ماده سيزدهم – اعطاء تابعيت به پناهندگانيكه در مدت اقامت در ايران قوانين و مقررات را كاملا" رعايت كرده باشند بانظر مساعد تلقي خواهد شد .

تبصره 1 – در مورد استملاك اموال منقول و غير منقول پناهنده اصولا" از همان حقوق كه براي اتباع خارجه مقرراست استفاده خواهد نمود .
تبصره 2 – پناهنده حق دارد براي تظلم و احقاق حق خود به دادگاه هاي كشور مراجعه كند
ماده چهاردهم – مقررات و آئين نامه هائيكه تاكنون بتصويب رسيده و مغاير مفاد فوق باشد از تاريخ تصويب اين آئين نامه از درجه اعتبار ساقط است.

تبصره – مقررات اين آئين نامه در مورد كليه پناهندگان قطع نظر از نژاد و مذهب يا وطنشان يكسان اجرا خواهد شد . اصل تصويبنامه در دفتر نخست وزير است . از طرف نخست
منو